کتاب اودو شیری که دیگر تنها نیست اثر یانا هاینیکه انتشارات میچکا

اودو یک شیر تنها بود. او در خانه‌ای که از پدرش به او رسیده بود زندگی می‌کرد، پدرش یک رئیس درست و حسابی بود. او هر چیزی که یک شیر دلش می‌خواهد داشت ، یک روز که اودو داشت به گل‌های شمعدانی‌اش آب میداد فکر کرد که اگر یک کارمند برای آب دادن به گل‌هایش استخدام کند ﻫم یک رئیس واقعی می‌شود و هم دیگر تنها نیست. پس یک آگهی استخدام نوشت و روی درب خانه‌اش چسپاند. حیوان‌هایی که از خیابان رد می‌شدند با کنجکاوی به آن نگاه می‌کردند تا اینکه یک بز آگهی او را دید و برای استخدام پیش اودو آمد. بز به اودو یاد داد که چگونه یک رئیس واقعی باشد مثلا لباس رسمی بپوشد و به جای تاب خوردن توی ننوی مورد علاقه‌اش‌ روی یک صندلی اداری چرخ‌دار بنشیند. توجهی به بازی‌ها و دورهمی‌های حیوانات دیگر نکند و توی اتاقش ساعت‌ها به جدول‌ها و نمودارهای روی دیوار بکند و حتی پشمک مورد علاقه‌اش را نخورد چون این اصلا برازنده‌ی یک رئیس متشخص‌ نیست. اودو احساس تنهایی بیشتری می‌کرد و احساس کرد شاید رئیس بودن آنقدرها هم خوب نیست... تا اینکه یک گورخر که آگهی اودو را دیده بود پیش او آمد و به اودو گفت که آگهی‌اش هیچ هم جالب نیست و او باید درخواست همخانه بدهد... گورخر به اودو گفت که همخانه‌اش می‌شود و کم کم سر و کله‌ی حیوانات دیگر هم پیدا شد ...