خاطرات یک طوطی بی خطر

استان های کوتاه پشت پنجره، پشت پنجره است؛فرقی نمی کند ساکن طبقه چندم باشی…داخل یک برج بلند،زندگی کنی یا در طبقه منفی 60 یک زیر زمین نمور قدیمی…پنجره ات دو جداره باشد که نه سر و صدا به داخل نفوذ کند و نه سرما و گرما یا این که شیشه اش معمولی باشد و گوشه اش ترکی ریز برداشته باشد و عنقریب پیشروی کند…پشت پنجره حسرت به بار می آورد و اندوه؛حسرت این که تو در سر جایت محبوسی و محکوم به ماندن و اندوه این که می بینی چه نعمتی را از کف داده ای و نمی توانی لذت بیرون بودن را ببری.