الگوی نظام سیاسی در حکمت متعالیه

الگوی نظام سیاسی در حکمت متعالیه بهرام دلیر هر اندیشه سیاسی که در مکاتب فلسفی شکل می‌گیرد، از یونان باستان مبتنی بر مبانی است که مورد قبول آن مکتب می‌باشد. اندیشه سیاسی به منزله روبناست و مبانی زیر بنایی اندیشه سیاسی بشمار می‌آید، حکمت متعالیه همانند سایر مکاتب فلسفی مبانی خاص خود را دارد البته مبانی چه بسا از نظر مفاهیم در تمام مکاتب فلسفی یکسان باشد مثل مبانی هستی شناختی، انسانی شناختی، فرجام شناختی و معرفت شناختی اما به هر یک از مبانی یاد شده در هر مکتب فلسفی رویکرد خاص آن مکتب وجود دارد، از باب مثال نوع نگرش مکتب مشاء به هستی و یا به انسان و فرجام کاملا متفاوت با نگرش فلسفی حکمت متعالیه است. در این کتاب بعد از تبیین مفاهیم به کار برده شده در تحقیق به منابع و مبانی نظام سیاسی مطلوب حکمت متعالیه پرداخته منابع معرفتی آن را در وحی، عقل، تجربه، شهود و فطرت پی گرفته است سپس نظام سیاسی در حکمت متعالیه را با شاخصه‌های اختصاصی‌اش در طی چند فصل مورد مطالعه قرار داده است.