تصویر یک کاوشگر قلمرو فلسفه
در میان فیلسوفان قرن بیستم، گابریل مارسل چهرهای یگانه است. در زمانی که دنیای انگلیسی – زبان را صور مختلف پوزیتیویزم و فلسفه زبانی در نوردیدهاند، که جملگی تاکید دارند بر اینکه فیلسوف آفاقی بودنی فارغدلانه، مانند آفاقی بودن عالم علوم تجربی، را حفظ کند. مارسل از طریق عشق، وفا، ایمان و امید به راز هستی راه یافته است. در همان حال که بیشتر فیلسوفان اگزیستانسیالیست قاره اروپا بر تصمیم فردی و عصیان شجاعانه بر ضد دنیایی پوچ پای میفشردند، مارسل به آرامی تاکید میکند که مشارکت، برای زندگی اصیل، بیش از آزادی انزواجویانه ضرورت دارد.