این آویز از یک نگین برنجی دستساز تبتی و تسبیح رودراکشا درست شده است.
رودراکشا در اصل هسته میوه نوعی درخت خاص (شبیه بلوبری) است که معمولا در ارتفاع خاصی در کوه رشد می کند معمولا در رشته کوه هیمالایا.متاسفانه بخش عمده ای از این درختان بدلیل داشتن تنه مستحکم و سفت در زمینه زیر سازی خطوط راه آهن استفاده میشوند.
به طوری که تعداد بسیار کمی از آنها در هندوستان باقی مانده. در زبان سانسکریت رودراکشا به معنی درخت خدا است. در افسانه ها آمده است وقتی اشک های شیوا از آسمان فرو می ریزد از دانه های اشک آن درختی میروید به نام رودراکشا که ثمره خوردن میوه آن رهایی از دردها و یکی شدن با ذات هستی است.
به همین سبب به رودراکشا اشک شیوا هم میگویند.رودراکشا در کشور هند و نپال در ساخت زیورآلات و مالا (تسبیح ذکر) کاربرد دارد و جزو سنگ های نیمه قیمتی حساب می شود همچنین دانه رودراکشا بدلیل داشتن یک فرکانس منحصر به فرد بر اساس برخی باورها دارد خاصیت درمانی و ماورایی میباشد.