کتاب دو امام مجاهد

کتاب دو امام مجاهد مشتمل بر شش گفتار از آیت الله خامنه ای(مدّظلّه العالی) است که در سالهای 51 و 52 ایراد شده است.دو گفتار اوّل کتاب، شامل دو سخنرانی ایشان در فروردین سال 51 است که در حسینیّه ی ارشاد تهران انجام شده است. معظّمٌ له در این دو جلسه که به مناسبت ایّام شهادت امام حسن(علیه السّلام) در آخر ماه صفر برگزار شده، علاوه بر شرح نظریّه ی «انسان 250ساله» به جایگاه والا و مهمّ امام حسن(علیه السّلام) در این دوران و چرایی دست کشیدن از جنگ و علل پذیرفتن آتش بس و بیان تفاوت شرایط امام حسن و امام حسین(علیهماالسّلام) پرداخته اند.\nگفتار سوّم تا پنجم اثر، اختصاص به سه سخنرانی ایشان در شب تاسوعا، عاشورا و شام غریبان محرّم 1394 هجری قمری (مصادف با بهمن 1352) با موضوع «تحلیل قیام حسینی» دارد. این سه سخنرانی در مسجد کرامت مشهد ایراد شده اند. ایشان در گفتار سوّم به اهمّیّت آشنایی با علّت قیام امام حسین(علیه السّلام) و طرح برخی از نظریّات اشتباه و ناقص در این زمینه میپردازند و با تاکید بر ماهیّت انقلابی داشتن حرکت ایشان، بحث را به پایان میبرند.\nدر گفتار چهارم به اهداف قیام حسینی اشاره و برای روشن شدن مطلب به تحلیل ریشه های آن میپردازند ایشان با انقلاب دانستن بعثت پیامبر اکرم(صلّی الله علیه وآله)، دگرگونی هایی را که پس از ظهور پیامبر اسلام در جامعه ی جاهلی آن روز ایجاد شد، برمیشمرند. معظّمٌ له اهمّ اهداف پیامبر را، گستراندن تفکّر توحیدی و نفی عبودیّت طواغیت، از بین بردن اختلافات طبقاتی و ناعدالتی ها و تکریم انسان میدانند. ایشان با پرداختن به موضوع انحراف جامعه ی اسلامی از اهداف بعثت، به ترسیم شرایط دوران خلفای سه گانه ی اوّل بویژه خلیفه ی سوّم میپردازند. این گفتار با مرور اجمالی اقدامات امیرالمومنین و امام حسن(علیهما السّلام) برای بازگرداندنِ قطار از ریل خارج شده ی جامعه ی اسلامی خاتمه می یابد.\nدر گفتار پنجم پس از مرور سریع مباحث دو گفتار قبل، به دوران امام حسین(علیه السّلام) و اقدامات ایشان اشاره میکنند و بحث مستوفا و مستندی را در این زمینه ارائه میدهند. نکته ی جالب توجّه در این گفتار، قسمت پایانی آن است که با دعوت مخاطب به تفکّر در اهداف قیام امام حسین(علیه السّلام) با نقل داستان «طوطی و بازرگان» همگان را به انقلاب بر ضدّ یزیدیان دعوت میکنند. شایان ذکر است که ایشان پس از آزادی از زندان حکومت طاغوت (22/آبان/1350) به شدّت تحت نظر ساواک بوده اند که گزارش جلسات مختلف ایشان در مساجد و منابر و حوزه، در اسناد ساواک وجود دارد. اهمّیّت شرایط آن زمان برای ایشان به وجهی بود که با وجود بیماری ای که در آن سه روز داشتند، بیش از یک ساعت و ایستاده برای عزادارانی که در مسجد کرامت جمع شده بودند به ایراد سخن پرداخته اند.\nآیت الله خامنه ای(مدّظلّه العالی) در سال 52 برای تبلیغ و سخنرانی به تهران می آیند. ایشان در این مدّت، در جلسات مختلفی به ایراد سخن پرداخته اند. از جمله ی آن جلسات، جلسات هیئت انصارالحسین(علیه السّلام) تهران میباشد. این هیئت از هیئات انقلابی تهران بود و در مناسبتهای مختلف با دعوت از سخنرانان انقلابی، سعی در تنویر افکار جوانان پرشور و انقلابی داشت. ایشان از سوّم تا دوازدهم محرّم در ده جلسه بحث «سیره ی مبارزاتی امامان معصوم(علیهم السّلام)» را از ساعت 7:30 تا 9 صبح مطرح کرده اند که این ده گفتار با عنوان کتاب «همرزمان حسین(علیه السّلام)» از سوی انتشارات انقلاب اسلامی منتشر شده است.\nگفتار آخر کتاب حاضر، مربوط به سخنرانی شب عاشورای معظّمٌ له در محرّم سال 1393 هجری قمری (مصادف با 24/بهمن/1352) در این هیئت است. در این گفتار با نقد سه نظریّه در باب قیام حسینی، نظریه ی چهارمی به عنوان نظریّه ی صحیح اثبات میگردد. ایشان هدف قیام حسینی را تجدید حیات انقلاب پیامبر اعظم(صلّی الله علیه وآله) میدانند و در این گفتار نیز به طور ضمنی و در لفّافه مخاطب خود را دعوت به الگوبرداری از حرکت امام حسین(علیه السّلام) در قیام بر ضدّ دشمنان اسلام و حاکمان طاغوتی میکنند. این گفتار اگرچه که ممکن است در برخی از مضامین با گفتارهای سوّم تا پنجم مشابهت هایی داشته باشد ولی وجود برخی از امتیازات در آن، باعث شد تا در کتاب حاضر درج گردد.\nنوع نگاه معظّمٌ له در این شش گفتار، بسیار بدیع است و با اینکه در زمان ایراد این بیانات در سنّ 32 و 33 سالگی بوده اند. منابع روایی و تاریخی متعدّدی مورد استفاده ی ایشان قرار گرفته است که سخنرانی ایشان را بسیار متفاوت از سخنرانی های معمول آن زمان و حتّی حال حاضر میکند و بیشتر به جلسات علمی و درسی محقّقانه شبیه است.\nهم اینک این گفتارها پس از 44 سال با امید به افزایش معرفت جامعه ی اسلامی نسبت به سیره ی سیاسی ائمّه(علیهم السّلام) در اختیار عموم مردم انقلابی و متعهّد جامعه ی اسلامی قرار میگیرد.