کتاب بهشت من کنار توست - اثر مریم بصیری

رمان بهشت من کنار توست، داستان دختری است که زندگی‌اش با یک رزمندۀ دوران دفاع مقدس گره می‌خورد. راضیه در کشاکش زندگی بزرگ می‌شود و یاد می‌گیرد چطور در بحبوحۀ جنگ از خودش و خانواده‌اش حمایت کند. راضیه در پی زندگی است و زندگی در پی نشان دادن عجایبش به راضیه. برشی از کتاب: *راضیه حساب روز و ماه را از دست داده بود. تازه با حرف‌های خانم جان و مادرش فهمید که صدوده روز است از آن روز گذشته است، روزی که او برای آخرین بار صورت یاسر را دیده بود. روزی که پس از آن برای همیشه از دیدارش محروم شده و حتی نامه‌ای هم از او به دستش نرسیده بود. تمام شب‌ها و روزهایی که قبل از زایمانش به فکر یاسر بود و دل‌شوره داشت، یاسر او پر کشیده بود. قفس تنگ حیات شکسته و شوهرش رها شده بود. پس چرا او رها نمی‌شد؟ *رحمان متوجه صداى پایی شد. شک کرد که صدای پای پیرزن را شنیده باشد، اما گفت: «سلام خانم‏ جان!» راضیه هیچ نگفت، دستش را گرفت به در و همان‌جا ایستاد و نگاهى به حیاط مسجد کرد تا ببیند کسى آن‌ها را دیده است یا نه. رحمان مطمئن شد که صدا، صداى پاى خانم‏جان نیست. - شمایین راضیه خانوم؟ راضیه تنها توانست جواب سلام رحمان را بدهد و دوباره خاموش بماند سر جایش. چشم دوخته بود به چشمان رحمان که دوخته شده بودند روى زمین. خواست برود که رحمان گفت: «راضیه‏ خانوم ما رو هم حلال کنین، ما قصدمون خیر بود، ولى آقاناصر آب پاکى رو ریخت رو دست‌مون.» راضیه آمد چیزى بگوید، ولى نه حرفى براى گفتن داشت و نه زبانش مى‏چرخید تا چیزى بگوید. رحمان آرام رفت، رحمان بدون عصا رفت و جای قدم‌هایش بزرگ‌تر از همیشه بر روی برف‌ها جا ماند. سوز سردى مى‏ آمد، ولى راضیه تکیه بر دیوار ایستاده بود و پردۀ جلوى در را پیچیده بود دورش و گریه مى‏ کرد.