کتاب بنیاد آموزه فراگیر دانش اثر یوهان گوتلیب فیشته

فلسفة فیشته در سیر ایدئالیسم آلمانی پس از فلسفة نقدی کانت نقشی اساسی ایفا کرد. فیشته بر این عقیده بود که کانت یگانه پرسش بنیادی فلسفه را مطرح کرده است: تجربة ما از جهان، به‌منزلة امری مکانی‌ـ‌زمانی و قانونمند چگونه ممکن است؟ پاسخی که فیشته در اثر حاضر به این پرسش می‌دهد یکی از قاطع‌ترین اَشکال ایدئالیسم فلسفی است. وی من مطلق منفرد را یگانه سرچشمه‌ای تلقی می‌کند که می‌توان صورت‌های معرفت بشری را به طرز دیالکتیکی از آن برکشید. بنیاد آموزة فراگیر دانش (1794-1795) مشهورترین اثر فلسفی فیشته است و دو درآمدی که وی بعدها به آن افزود پرتوی روشنگر بر نظام وی می‌افکنند. این اثر بنیاد نظام فلسفی فیشته در دورة ینا (1794-1799) را، که از جمله شامل فلسفة دین، فلسفة اخلاق، فلسفة حق و ... است تشکیل می‌دهد، نظامی که تأثیری شگرف بر سیر اندیشة سه تن از بزرگ‌ترین فیلسوفان آلمانی، هگل و شلینگ و شوپنهاور، نهاده است.