تابلو نقاشی رنگ روغن طرح اگزوز کد 1

اثری حجمی از فاطمه منتظری که با مواد اکریلیک و گواش، روی اگزوز ماشین خلق شده است. مینیاتور، در فرهنگ ایرانی بازآفرینی زیستن در مینوی برین است؛ جهانی جاودانی و تهی از ناپاکی. از نگاه فرهنگ ایرانی، عشق هم جلوه مینویی دارد. از همین منظر در مینیاتورهای ایرانی، عشقبازی، با عناصری تصویر می‌شود که یادآور مینوی برین است؛ زمین سرسبز، که نماد زندگی است و آسمانی لاجوردی که جایگاه عشق‌های جاودانه است. در این میان، اگزوز، استعاره‌ای از ماشین‌زندگی انسان امروز است؛ انسانی که چمبره آهن اسیر شده و فطرت مینویی خود را از یاد برده است. اگزوز از منظری پارادوکسیکال، اشاره‌ای هم به اتوموبیل است؛ دستاوردی که انسان به مدد آن مجال می‌یابد تا از زندگی روزمره رهایی بیایبد و سفر کند. زندگی هم سراسر، سفر است؛ گذاری که از تولد آغاز می‌شود تا مرگ ادامه می‌یابد؛ تا مرگ که خود، سرآغاز سفری دوباره است. این اثر، وظیفه خطیر انسان بودن(Humanity) را یادآوری می‌کند که همانا عشق‌ورزی است؛ عشق‌ورزی مدام؛ از سحرگاه آمدن تا شامگاه رفتن؛ و سفر همچنان ادامه دارد تا مینوی برین.