کتاب بررسی الگوی تحول دانش در حوزه تمدن اسلامی جهت بازپردازی خط مشی های تحول در علوم انسانی

دغدغۀ تحول در علوم به ویژه در علوم انسانی به بیش از نیم‌قرن برمی‌گردد. در ایران نیز این موضوع در دستور کار حکومت و برخی اندیشمندان قرار گرفته و ایده‌های متنوعی برای به نتیجه رساندن آن پیشنهاد گردیده است. تحقیق حاضر کوشیده است تا با رویکردی تاریخی و با درس‌آموزی از یکی از الگوهای موفق انتقال و تحول دانش، یعنی تاریخ نهضت ترجمه (قرن دوم تا پنجم هجری) و واکاوی نقش و نحوۀ تعامل حکومت‌ها با نهاد علم آن زمان، دلالت‌هایی برای خط‌مشی‌گذاران امروز در عرصۀ ‌تحول در علوم انسانی فراهم آورد. به این منظور با استفاده‌ از روش تحقیق دلالت‌پژوهی و الگوی جامعه‌شناسی علم مرتون به تحلیل‌ بازیگران عرصۀ‌ تحول علم، با تأکید بر نحوۀ انتقال و تحول دانش فلسفه، پرداخته شده است. پیشنهاد محوری تحقیق بر پایۀ الگوی «ترجمۀ تحول‌گرا» است که تحول را از مسیر گزینش هوشمند، ترجمۀ دقیق، تصحیح ترجمه‌ها، تلخیص متون، شرح، نقد و نوآوری (در سطوح خرد تا تأسیس رشته) دنبال می‌کند.