کتاب مژده گل داستان هایی از زندگی امام جواد نوشته مجید ملامحمدی نشر کتاب جمکران

مجموعه کتاب داستانی «مژده گل» در بردارنده داستان‌های کوتاهی از چهارده معصوم (علیهم السلام) برای گروه سنی کودک و نوجوان است که به قلم محمود پور وهاب و مجید ملا محمدی به تازگی به چاپ رسیده است. این کتاب کودکان و نوجوانان را با زندگی امام جواد (علیه السلام) در غالب داستان آشنا می سازد. برگزیده دهمین جشنواره بین المللی کتاب سال رضوی مژده گل: داستان هایی از زندگی امام جواد (علیه السلام) عدد  افزودن به سبد خرید افزودن به علاقه مندی شناسه محصول: 9789649734613دسته: آثار ما, امام جواد(ع), انبیاء و ائمه اطهار, خانواده و سبک زندگی, دارای تاییدیه سامانه رشد, دوره ابتدایی, کودک و نوجوانبرچسب: داستان, داستان امام جواد ع, داستان زندگانی امام جواد ع, داستان مذهبی, داستان های کوتاه فارسی, قصه های مذهبی توضیحات مژده گل: داستان هایی از زندگی امام جواد (علیه السلام) مجموعه کتاب داستانی «مژده گل» در بردارنده داستان‌های کوتاهی از چهارده معصوم (علیهم السلام) برای گروه سنی کودک و نوجوان است که به قلم محمود پور وهاب و مجید ملا محمدی به تازگی به چاپ رسیده است. این کتاب کودکان و نوجوانان را با زندگی امام جواد (علیه السلام) در غالب داستان آشنا می سازد. برگزیده دهمین جشنواره بین المللی کتاب سال رضوی کتاب مژده گل به قلم مجید ملامحمدی که به همت انتشارات کتاب مسجد مقدس جمکران منتشر شده به عنوان برگزیده دهمین جشنواره بین المللی کتاب سال رضوی معرفی شد. به گزارش مرکز خبر روابط عمومی مسجد مقدس جمکران، کتاب مژده گل به قلم مجید ملامحمدی و به همت دفتر کودک و نوجوان انتشارات کتاب مسجد مقدس جمکران در ۴۴ صفحه منتشر شده و به بازار نشر عرضه شده است. این کتاب شامل ۱۰ حکایت زیبا از داستان های زندگی امام جواد (علیه السلام) است و نویسنده در پایان کتاب برای معرفی ایشان خلاصه ای از زندگی نامه این امام بزرگوار را برای کودکان آورده است. کتاب مژده گل در اختتامیه دهمین جشنواره بین المللی کتاب سال رضوی به عنوان کتاب برگزیده سال معرفی و از آن تقدیر شد. برشی از کتاب: هردو دنبال هم در حرکت بودیم. الاغِ او چاق بود و اسب من  که قاسم بن عبدالله باشم،لاغر. پس اسبِ من راحتتر حرکت میکرد. او پیرمردی پُرحرف بود. از حرف زدن اصلاً خسته نمی شد! حالا هم منتظر بود که به سؤالش جواب بدهم. برگشتم و طرفش داد زدم: «اقلاً الاغت را وادار کن تندتر بیاید تا صدایم را خوب بشنوی! » او به پشتِ الاغش زد تا به من رسید. در بیابان به جز ما دو نفر، کس دیگری نبود. تا شهر مدینه، راه کمی باقی مانده بود. به من که رسید، طرفش داد زدم: «ما پنج امام داریم: علی، حسن، حسین و زین العابدین (علیهم السلام). این چهار امام به اضافه ی زید، پسرِ شجاعِ امام زین العابدین (علیه السلام) که پنجمین امامِ ماست. فهمیدی؟ » چشم های پیرمرد گِرد شد. لابد از جوابم عصبانی بود؛ اما بیچاره درمانده بود و از دستش کاری برنمی آمد! اصلاً هم هی شیعه های دوازده امامی این طور بودند؛ کورکورانه و از روی جهل میگفتند: «امام ها دوازده تا هستند؛ نه کمتر و نه بیشتر! » به او گفتم: «همسفرِ عزیز! حالا فهمیدی که امام های ما شیعیانِ زیدی، چه کسانی هستند؟ اگر اجازه بدهی، در مدینه روزی به خانه ی تو می آیم و بعد از آن که کباب مفصلی به من دادی، پای صحبت هایم می نشینی تا بفهمی شیعیانِ زیدی چه کسانی هستند و چرا خدا آ نها را دوست دارد! »…