کتاب زلزله ده ریشتری

در کتاب «زلزله ده ریشتری» سفری تخیلی به سال ۱۴۰9 خواهیم داشت که برای اولین‌بار در ایران زلزله‌ای به بزرگی 10 ریشتر قلب پایتخت را می شکافد و اثرات آن در تمام شهرهای کشور نمود پیدا و ایران را زیر و رو می‌کند. البته که داستان در سال 1409 روایت نمی‌شود، ما ماجرا بعد از 15 سال از گذشتنش، می‌خوانیم. این کتاب یک علمی‌تخیلی تاریخی است رمانی که آقای نیما اکبرخانی نوشته است یک عبرت‌نامه است. در این داستان ما به خوبی می‌بینیم که دریغ کردن دست کمک به همنوعان می‌تواند چه عواقبی برای مردم یک کشور داشته باشد و چگونه همه آنها را به دردی مشترک دچار کند. اگر آنها از هم غافل نمی‌شدند و به دنبال منافع شخصی خود نمی‌رفتند و جنگ‌های حزبی-سیاسی خود را در آن روزهای سخت پیش نمی‌کشیدند، شاید به هیچ‌کدام ازحوادث و پیامدهای ناگواری که بعدها متحمل شدند، دچار نمی شدند. دچارشدنی که به قیمت تباهی کشورشان تمام شد. در فصل مهاجرین و انصار به خوبی این مسئله را نشان می دهد: «روزی که ضربات اتمی به تهران وارد شد، وحشت ساخت فرانسه در مشهد خودش را نشان داد مردم با رهبری عده‌ای که آن روزها به عنوان آدم های مذهبی، بازاری متوسط شناخته می‌شدند ریختن جلوی در استانداری و حسابی فشار آوردند که کسی از مشهد نرود تهران کمک کند... .»