کتاب مادری که کم داشتم (زخم های نادیده ی کودکی را بشناس، خودت را بازآفرینی کن) اثر جاسمین لی کوری

کتاب مادری که کم داشتم (زخم های نادیده ی کودکی را بشناس، خودت را بازآفرینی کن) اثر جاسمین لی کوری مترجم مریم خلج انتشارات یارنیک یکی از عمیق‌ترین، تأثیرگذارترین و البته حساس‌ترین کتاب‌ها در حوزه‌ی روان‌شناسیِ رابطه میان مادر و فرزند است. این کتاب به موضوعی می‌پردازد که اغلب در جوامع (به‌ویژه جوامع سنتی‌تر) به عنوان یک «تابو» شناخته می‌شود: غیبت عاطفی مادر. جاسمین لی کوری، که خود روان‌درمانگر است، در این کتاب به سراغ زخم‌هایی می‌رود که نه از «تنبیه» یا «آزار فیزیکی»، بلکه از «نبودن‌ها» نشأت گرفته‌اند؛ نبودِ توجه، نبودِ تایید و نبودِ آغوش گرم عاطفی. کتاب بر این فرض استوار است که یک مادر وظایف متعددی دارد (محافظت، تغذیه، آموزش و…)، اما حیاتی‌ترینِ آن‌ها «آینه بودن» برای عواطف کودک است. وقتی مادری از نظر عاطفی غایب است (به دلیل افسردگی، اعتیاد، مشغله زیاد یا آسیب‌های روانی خودش)، کودک درکی از ارزشِ خود پیدا نمی‌کند. کوری این پدیده را «زخمِ مادر» می‌نامد؛ زخمی که در بزرگسالی خود را به شکل خلأ درونی، روابط عاطفی آسیب‌زا و کمال‌گرایی افراطی نشان می‌دهد.