حرز امام جواد (ع) اصلی بروی پوست آهو بازوبند با آداب قمر درعقرب ( دعا اذکار ادعیه توصیه ها امام جواد

محتویات ارسالی به شما پک شامل:شامل 1️⃣_ حرز کبیره روی پوست آهو اصلی (در روزهای که قمر درعقرب بوده نوشته نشده آداب رعایت شده) 2️⃣_ بازوبند چرم طرح نوشته روی بازوبند به صورت رندوم ارسال میشود شرح وتوضیحات درباره شرح وتوضیحات درباره 👑حرز کبیر امام جواد (ع)👑 🧾استخراج شده از منابع اصلی و کتب موثق🧾 🌀روایت شده ائمه اطهار و علما🌀 ✍️کتابت شده توسط شاگردین مکتب امام صادق🤲 ✍🏻همراه با نگارش با دقت حروف ابجد🌱 ✍🏿 کتابت در روزهای قمر در عقرب👁️ ✍کتابت بر روی پوست آهو 📃📃روایت اصلی اینگونه است که حرز بروی پوست آهو باشد و آن حرز و درون بازوبند به بازوی سمت راست بسته شود📃📃 👇👇👇👇👇👇👇 شاید این سوال برای شما پیش امده باشد که حرز امام جواد چیست؟ دعا حرز امام جواد آشناترین دعا نزد علما و بزرگان دین میباشد و با دقت در معنی حرز امام جواد (ع) می‌توان دریافت که مهم ترین خاصیت حرز امام جواد جهت دوری از بلایای زمینی و آسمانی میباشد و در دفع این بلایا تاثیر زیادی دارد: * دفع نگاه و زبان بد دشمنان از مهمترین موارد خاصیت دعا حرز امام جواد ع است * جلوگیری از ضرر و زیان مردم، پادشاهان، * تاثیر فروان در دفع چشم زخم مانند سنگ چشم زخم * موثر بودن دعای حرز امام جواد ع در حفظ از وسوسه مردم و * محفوظ ماندن از مکر و فریب و عداوت * مصونیت از زخم ها، مغروق گشتن و مغلوب شدن * حفظ عزت و آبرو یکی دیگر از موارد خاصیت حرز امام جواد ع است * محفوظ ماندن از کشته شدن و انتقام گرفتن * جلوگیری از مریضی و اذیت و آزار * مصون ماندن از تنگدستی، گرسنگی و تشنگی * همچنین محفوظ شدن از کاستی در دین و معیشت از خواص دعای حرز امام جواد ع می باشد و… حرز در لغت به معنای پناهگاه و چیزی است که باعث حفاظت می‌شود، و در اصطلاح به دعایی گفته می‌شود که برای حفظ از ، ظلم ستمگران، گزندگان و ... است. برخی از حرزها قبل از وقوع ناگواریهای خاصی که ممکن است واقع شوند، خوانده می شود و برخی دیگر برای در امان بودن از تمام ناگواریها نوشته شده و به گریبان آویخته یا در جیب گذارده می‌شود. تعدادی از این دعاها مشتمل بر کلمات یا خطوطی است که معنای آنها فقط برای امامان معصوم (علیهم السلام) روشن است. از اکثر پیشوایان معصوم شیعه (چون امام علی (علیه ‌السلام)، امام سجاد و امام رضا (علیهما السلام) حرزهایی روایت شده که سید بن طاووس در کتاب مهج ‌الدعوات مقدار قابل توجهی از آنها را نقل نموده است و در باب پنجم از حاشیه مفاتیح نیز مقداری از آنها به نقل از همان کتاب آورده شده است.