فسیل صدف، در واقع بقایای سخت و معدنی شدهی جانورانی نرمتنان به نام صدفها هستند. صدفها با ترشح کربنات کلسیم، اسکلتهای خارجی به نام کفه میسازند که پس از مرگ آنها، به فسیل تبدیل میشوند.فسیل صدف به نمونههایی از صدفهای قدیمی یا اجزای سخت آنها که در سنگها یا لایههای زمین به دلیل فرآیند تاریخ زمین شناسی به دورههای گذشته باقی ماندهاند، اطلاق میشود. صدفها از جمله موجوداتی هستند که پوستههای سخت دارند و در زمین در طول زمان به دلیل فرآیندهای طبیعی مانند فسیل زایی یا تصاعد لایههای زمینی، بخصوص در سنگها، ثبت میشوند.فسیلهای صدف میتوانند به عنوان شواهد مهم در تحقیقات زمینشناسی و زیستشناسی تاریخی مورد استفاده قرار گیرند. این فسیلها نه تنها در تعیین سن سنگها و لایهها کمک میکنند بلکه اطلاعات مهمی در مورد محیط زیست و شرایط زندگی گذشته نیز فراهم میکنند.
فرایند سنگوارهشدن فرآیندی نادر است زیرا بقایای طبیعی معمولاً تجزیه شده و دوباره وارد چرخهٔ مواد میگردند. برای اینکه یک سازواره (جاندار)، سنگواره شود میبایست روی آن هرچه سریعتر با مواد رسوبی پوشیده شود. سنگوارهها و روند سنگوارگی انواع گوناگونی دارند. سنگوارهها معمولاً از خود مواد بازمانده از سازواره تشکیل شدهاند، ولی هستند سنگوارههایی که تنها شامل اثر و رد یک سازواره مثلاً رد پای یک دایناسور یا خزنده میشوند. به اینگونه سنگوارهها، سنگوارههای ردّی میگویند. دانش بررسی سنگوارهها دیرینشناسی نام دارد.یکی از مناسبترین مکانها برای تشکیل سنگوارهها میتوان به حاشیهٔ دلتاها و پیرامون کوههای آتشفشانی قدیمی که خاکستر از آنها متصاعد میشود و دریاهای کم عمق و یخچالها و باتلاقها نام برد. بیشتر دانشمندان معتقدند که فسیلها در دریاهای قدیمی قرار داشتهاند و در بین مواد رسوبی قرار گرفتهاند و در اثر فشار و گرمای زیاد، به شکل کنونی درآمدهاند.
